sama nie wiem

Sama nie wiem co Ci tutaj dzisiaj napisać, sama nie wiem co Ci tutaj skrobnąć.. biała kartka papieru sama się zapisuje.. czy słowa te jakiś bedą miały sens, czy treść zawarta podoła temu co myśli każą nieść.. i już ciemno za oknami.. i już tylko blask księżyca nuci swoją pieśń.. noc spaceruje cicho krętymi ściezkami czekając aż zbudzi się dzień.. i tylko bym teraz chciała by sen chciał porwac mnie za rękę.. a on ciągle milczy.. ręki swojej nie podaje.. czeka... może na drugie ze mną śniadanie.. i jak wspomne ten dzień.. taki długi, pełen balejaży.. pełen śmiechu, rozweselonych twarzy.. uścisk Morfeusza mi sie marzy.. taka pora na dobranoc.. taka pora na..

Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia,

Tańcowała dokolusia, dokolusia,

Tańcowała ranną rosą, ranną rosą

I tupała nóżką bosą, nóżką bosą

Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia,

Tańcowała dokolusia, dokolusia,

Tańcowała i w południe, i w południe,

Kiedy słonko grzało cudnie, grzało cudnie.

Ta Dorotka, ta malusia, ta malusia,

Tańcowała dokolusia, dokolusia,

Tańcowała wieczorami, wieczorami,

Kiedy słonko za górami, za górami.

A teraz śpi w kolebusi, w kolebusi,

Na różowej swej podusi, swej podusi,

Chodzi senek koło płotka, koło płotka,

Cicho...bo tu śpi Dorotka, śpi Dorotka.

Tą kołysanke nucił zawsze mój dziadziuś.. odkąd pamietam, zawsze mi sie z Nim będzie kojarzyć bardzo ciepło.. i jakie było moje zaskoczenie, gdy wyskoczyła mi w wykonaniu Magdy Umer.. takie dodatkowe pozytywne odczucie:) wiele miłych wspomnień i chwil.. beztroskie dzieciństwo za którym często tęsknie..

K.

P.S. bardzo sie ciesze także, że w moje tymczasowe posiadanie trafiła książka pisana na przetartym,,, bardzo wciągająca.. ale obiecałam sobie dozowanie choć to nie lada wyczyn, zamknąć, nie podglądając co znajduje się na następnej stronie.. by móc znowu zatopić sie w krętych zaułkach wersów..